آشنائی با گیاه نسی Stipagrostis Plumosa
گیاه نسی یا Stipagrostis Plumosa گیاهی است علفی و دارای برگهای پهنک لوله شده و گل آذین پا نیکول که اندامهای رویشی گیاه که رشد رویشی آن در اسفند و فروردین ماه بوده و بذر دهی آن در خرداد ماه رخ می دهد. دامنه انتشار این گیاه وسیع بوده و در بیابان های لوت تا شمال دشت کویر و بیابان های مرنجاب کاشان و تپه های شنی مناطق مختلف بچشم می خورد. این گیاه با بارندگی 50 تا 60 میلی متر تمام سیکل رندگی خود را طی می کند در اقلیم خشک و نیمه خشک و بیابانی و کویری و تپه های شنی رشد می کند.
در خاکهای سبک،شنی، لومی و گچدار گسترش دارد. دامنه ارتفاعی آن از 400 متر تا 1700 متر متغیر است. این گیاه در طبیعت با گیاهانی مانند درمنه، اسکنبیل، تاغ، آتریپلکس، گز، قیچ، گرگ تیغ، قلم، پده، پلاس مورچه، علف مار،ارمک، قره داغ همراه است و از این رو علاوه بر رویش در کویر و کویر زدایی در منظر سازی جاده ها می توان از آن استفاده نمود. علت مقاومت این گیاه در شرایط اقلیم خشک،علاوه بر داشتن توان کاهش سطح تفرق بطور عمده مربوط به سیستم ریشه های آن است.
در گیاه نسی ریشه افشان بوده و از تعداد زیادی رشته های باریک تشکیل شده است این رشته ها با استفاده از مواد چسبناکی که دارند شن دانه ها را بصورت غلافی در اطراف ریشه جمع نموده و پوشش مناسبی راتشکیل می دهند. نسی دارای بافت نرم و علفی بوده و در بهار به رنگ سبز در تابستان به رنگ های کرم، زرد، سبز و بنفش در می آید. ارتفاع گیاه بین 20 تا 40 سانتی متر و تاج پوشش ان 20 تا 30 سانتی متر است. اوج زیبایی نسی هنگامی است که بصورت گروهی تجمع یافته باشند.
مناسبترین روش تکثیر آن بذر کاری است بذر گیاه متصل به سیخک است که دارای سه شاخه و شاخه میانی است، بهمین دلیل هنگامی که باد بذور را از گیاه جدا و به اطراف پراکنده می نماید. هر بذر بصورت عمودی روی خاک قرار گرفته و تحت تاثیر نیروی باد که به سیخک میانی پره دار وارد می اید با چرخشی به داخل خاک فرستاده می شود و مقدمات جوانه زنی در خاک را فراهم می کند.
در شرایط مصنوعی می توان بذور نسی را در مهر،آبان تا اوائل آذر جمع آوری و پیش از بارش برف و زیر آن یا بعد از بارش برف در روی آن بذر پاشی نمود.
بذر کاری نیز در قبل و بعد ازریزش باران امکان پذیر است، مقدار بذر مورد نیاز برای عملیات بذر پاشی یا بذر کاری 45 تا 50 کیلوگرم در هکتار و زمان مناسب آن بهمن ماه است.نسی یک غله خوشخوراک برای مناطق بیابانی و کویری بوده و می تواند با بارندگی اندک راهگشای غذای دام در مناطق مختلف باشد.